अनुवादनियमावली

Anuvada Niyamavali · ବ୍ୟାକରଣ ଅଧ୍ୟାୟ ୧୨

ସଂସ୍କୃତ ବ୍ୟାକରଣ · ଅନୁବାଦନିୟମାବଳୀ (ଓଡ଼ିଆ→ସଂସ୍କୃତ) · ଓଡ଼ିଶା ବୋର୍ଡ ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ · ନିୟମ + ୧୫୦+ ଉଦାହରଣ + Quiz

📖 ପରିଚୟ: ଓଡ଼ିଆରୁ ସଂସ୍କୃତକୁ ଅନୁବାଦ କଲାବେଳେ କେଉଁ ଶବ୍ଦ/ଧାତୁ ଯୋଗେ କେଉଁ କାରକ-ବିଭକ୍ତି ହୁଏ ତାହା ଜାଣିବା ସବୁଠୁ ଜରୁରୀ। ୭ଟି ନିୟମ, କାରକ-ବିଭକ୍ତି ଦ୍ରୁତ-ସାରଣୀ ଓ ୧୫୦+ ଆଦର୍ଶ ଅନୁବାଦ (ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ) ଏଠାରେ।

ଓଡ଼ିଆ ବାକ୍ୟକୁ ସଂସ୍କୃତକୁ ଅନୁବାଦ କଲାବେଳେ କେତେକ ନିୟମ ମନେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବିଶେଷ କରି କାରକ-ବିଭକ୍ତି ଓ କ୍ରିୟାର ପୁରୁଷ-ବଚନ ଠିକ୍ ହେବା ଜରୁରୀ।

ଅନୁବାଦର ୭ଟି ନିୟମ

୧ପ୍ରଥମେ ବାକ୍ୟ ପଢ଼ି କର୍ତ୍ତା, କ୍ରିୟା ଓ ଅନ୍ୟ ବିଭକ୍ତି ଚିହ୍ନଟ କର।

୨ପୁରୁଷ ଓ ବଚନ ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟାପଦ ବ୍ୟବହାର କର।

୩ବିଶେଷ୍ୟ ପଦର ଲିଙ୍ଗ-ବିଭକ୍ତି-ବଚନ ଅନୁସାରେ ବିଶେଷଣ ପଦ ବ୍ୟବହାର କର।

୪କେଉଁ ଶବ୍ଦ/ଧାତୁ ଯୋଗେ କେଉଁ ବିଭକ୍ତି ହୁଏ ତାହା ସ୍ଥିର — ଯଥା विना, प्रति, अनु ଯୋଗେ ଦ୍ୱିତୀୟା; दान, धार ଯୋଗେ ଚତୁର୍ଥୀ।

୫युष्मद्, अस्मद् ଶବ୍ଦର ୨ୟା/୪ର୍ଥୀ/୬ଷ୍ଠୀ ବିକଳ୍ପ ରୂପ (त्वा, वाम्, वः, ते, मा, नौ, नः, मे) ବାକ୍ୟ ଆରମ୍ଭରେ ଓ ସମ୍ବୋଧନ ପଦ ପରେ ରହେ ନାହିଁ।

୬ପାତ୍ର/ସ୍ଥାନ/ପ୍ରମାଣ/ଭାଜନ/ଭୂଷଣ/ନିଦାନ/କାରଣ/ଆସ୍ବାଦ ବୋଧକ ଶବ୍ଦ ବିଶେଷଣ ହେଲେ ଲିଙ୍ଗ ବଦଳେ ନାହିଁ — ଏସବୁ ଅଜହଲ୍ଲିଙ୍ଗ, ନପୁଂସକ ଏକବଚନ ରୂପେ ପ୍ରୟୋଗ।

୭ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରଚଳିତ ସରଳ ସାଧୁଶବ୍ଦ (ତତ୍ସମ)କୁ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦିଅ; ଅପ୍ରଚଳିତ/କଷ୍ଟ/ଦୁର୍ବୋଧ ଶବ୍ଦ ଯଥାସମ୍ଭବ କମ୍।

କାରକ-ବିଭକ୍ତି ଦ୍ରୁତ-ସାରଣୀ (ଅନୁବାଦ ପାଇଁ)

ବିଭକ୍ତି	କେଉଁଠି / କେଉଁ ଶବ୍ଦ ଯୋଗେ	ଉଦାହରଣ
ଦ୍ୱିତୀୟା (୨ୟା)	विना, प्रति, अनु, परितः, सर्वतः, उभयतः, अभितः, निकषा, अन्तरा	ग्रामं परितः · मातरम् अनु
ତୃତୀୟା (୩ୟା)	କରଣ, ସହ/साकम्, ବିନା, ଗୁଣ/ସ୍ବଭାବ, ପ୍ରକାର	हस्तेन खादति · पित्रा सह
ଚତୁର୍ଥୀ (୪ର୍ଥୀ)	ଦାନ, ରୁଚି/रोचते, ନମଃ, धिक्, क्रुध्/द्रुह्/ईर्ष्या/असूय, धारण (ଋଣ)	विप्राय गां ददाति · मह्यं रोचते
ପଞ୍ଚମୀ (୫ମୀ)	ଅପାଦାନ — ଭୟ/बिभेति, ଘୃଣା/जुगुप्सते, ବିରତି/विरमति, ଦୂର/बहिः/आरात्, ‘ଠାରୁ’/आरभ्य	व्याघ्रात् बिभेति · ग्रामात् बहिः
ଷଷ୍ଠୀ (୬ଷ୍ଠୀ)	ସମ୍ବନ୍ଧ, ‘ର’, स्मृ (स्मरति)	शिवस्य पुत्रः · मातुः स्मरति
ସପ୍ତମୀ (୭ମୀ)	ଅଧିକରଣ, ସ୍ନେହ/स्निह्, ବିଶ୍ବାସ, ଭକ୍ତି, ଆସକ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ (ମଧ୍ୟ)	पुत्रे स्निह्यति · जगन्नाथे भक्तिः

କ୍ରିୟା-ବିଶେଷ ବିଭକ୍ତି: बिभेति/जुगुप्सते/विरमति → ୫ମୀ · रोचते/स्वदते/धारयति(ऋण)/क्रुध्यति/ईर्ष्यति/नमः → ୪ର୍ଥୀ · स्निह्यति/बिश्वसिति/स्मरति(विकल्पे ६ष्ठी) → ୭ମୀ/୬ଷ୍ଠୀ · ‘ବାର’ (कृत्वः/त्रिः/द्विः) ସହ ୬ଷ୍ଠୀ।

💡 ଉତ୍ସ: BSE ଓଡ଼ିଶା ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ ସଂସ୍କୃତ ବ୍ୟାକରଣ (संस्कृतव्याकरणप्रकाशः) — ଅନୁବାଦନିୟମାବଳୀ (ପୃଷ୍ଠା ୧୧୩–୧୧୮)।

ଅଭ୍ୟାସ — ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ (ପ୍ରଶ୍ନ ସଂସ୍କୃତରେ · ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଆ/ସଂସ୍କୃତ ରୂପରେ)

ତଳେ ୧୫୦+ ଆଦର୍ଶ ଅନୁବାଦ (ଓଡ଼ିଆ → ସଂସ୍କୃତ), କାରକ-ବିଭକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରେଣୀ ଖୋଲନ୍ତୁ।

ଅସାଧାରଣ ବାକ୍ୟ (ଲଟ୍/ଲୃଟ୍/ଲଙ୍/ଲୋଟ୍)

ପିଲାମାନେ ସତ କୁହନ୍ତି। → बालकाः सत्यं वदन्ति।

ମୁନିମାନେ ଆଶ୍ରମରେ ଅଛନ୍ତି। → मुनयः आश्रमे सन्ति।

ଝିଅଟି କାହାଣୀ ପଢ଼ୁଛି। → बालिका आख्यानं पठति।

ତୁମେ କାଲି କୁଆଡ଼େ ଯିବ? → त्वं श्वः कुत्र गमिष्यसि?

ମୁଁ କାଲି ଗାଁକୁ ଯାଇଥିଲି। → अहं ह्यः ग्रामं गतवान्।

କାଲିର କାମ ଆଜି କର। → श्वः कार्यम् अद्य कुरु।

ମୁଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲି। → अहं सायंकाले तत्र गतवान्।

ଛାତ୍ରମାନେ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତୁ। → छात्राः नम्राः भवन्तु।

ତୁମେ କ'ଣ ଜାଣିଛ? → त्वं किं जानासि?

ସଭିଏଁ ପଢ଼ନ୍ତୁ ସଭିଏଁ ବଢ଼ନ୍ତୁ। → सर्वे पठन्तु समृद्धाः च सन्तु।

ଆଦ୍ୱିତୀୟା — परितः/सर्वतः/उभयतः/निकषा/अनु/अन्तरा/विना

ମନ୍ଦିର ଚାରିପଟେ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି। → मन्दिरं परितः उद्यानम् अस्ति।

ଗାଁର ସବୁଆଡେ ଅଶାନ୍ତି ଦେଖାଦେଇଛି। → ग्रामं सर्वतः अशान्तिः दृश्यते।

ରାସ୍ତାର ଦୁଇପଟେ ଗଛ ଅଛି। → मार्गम् उभयतः वृक्षाः सन्ति।

ଗାଁ ପାଖରେ ନଦୀ ବହୁଛି। → ग्रामं निकषा नदी वहति।

ମା' ପଛରେ ପିଲାମାନେ ଧାଉଁଥିଲେ। → मातरम् अनु शिशवः धावन्ति स्म।

ମୋ ପଛରେ ତୁମେ ଆସ। → माम् अनु त्वम् आगच्छ।

ଖେଳ ପଡ଼ିଆ ମଝିରେ ସେମାନେ ଖେଳୁଥିଲେ। → क्रीडाङ्गनम् अन्तरा ते क्रीडन्ति स्म।

ତୁମ ବିନା ଦୁଃଖରୁ କିଏ ରକ୍ଷା କରିବ? → त्वां विना दुःखात् कः रक्षिष्यति?

ଇତୃତୀୟା — କରଣ / ସ୍ବଭାବ / ପ୍ରକାର / साकम्/सह / ‘ପାଞ୍ଚ ଟଙ୍କାରେ’

ମୁଁ ହାତରେ ଖାଏ। → अहं हस्तेन खादामि।

ଘୋଡ଼ାଟି ଜୋର୍‌ରେ ଧାଉଁଛି। → अश्वः वेगेन धावति।

ହାତୀ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲେ। → गजः मन्दं मन्दं गच्छति।

ତୁମେ କେଉଁବାଟେ ଯାଉଛ? → त्वं केन मार्गेण गच्छसि?

ବନବାସୀମାନେ ସ୍ବଭାବରେ ସରଳ। → वनवासिनः स्वभावेन सरलाः।

ସେ ଜାତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ। → सः जात्या ब्राह्मणः भवति।

ଲୋକଟିର ନାମ ଦେବୀପ୍ରସନ୍ନ। → जनः नाम्ना देवीप्रसन्नः भवति।

ମୁଁ ଗୋତ୍ରରେ ଭରଦ୍ୱାଜ। → अहं गोत्रेण भरद्वाजः।

ପାଞ୍ଚ ଟଙ୍କାରେ କଲମଟି କିଣିଲି। → पञ्चभिः मुद्राभिः कलमं क्रीतवान्।

ପିମ୍ପୁଡ଼ିମାନେ ଧାଡ଼ିରେ ଯାଆନ୍ତି। → पिपीलिकाः पङ्क्त्या गच्छन्ति।

ବୁଢ଼ା ବାପାଙ୍କ ସହିତ ନାତିମାନେ ଗାଁକୁ ଯିବେ। → पितामहेन साकं नप्तारः ग्रामं गमिष्यन्ति।

ବଡ଼ ଭାଇ ସାଙ୍ଗରେ ସାନଭାଇ ପାଠ ପଢ଼େ। → अग्रजेन सह अनुजः पाठं पठति।

ଈଚତୁର୍ଥୀ — ଦାନ / ରୁଚି (रोचते) / धार (ଋଣ) / ईर्ष्या / क्रुध् / नमः / धिक्

ସେ ଆମକୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଏ। → सा अस्मभ्यं खाद्यं ददाति।

ଭିକାରିକୁ ସମସ୍ତେ ଭିକ ଦିଅନ୍ତି। → भिक्षुकाय सर्वे भिक्षां ददति।

ଶିକ୍ଷକ ମୋତେ ପୁରସ୍କାର ଦେବେ। → शिक्षकः मह्यं पुरस्कारं दास्यति।

ଛୋଟପିଲା କଥା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେ। → शिशुवाक्यं सर्वेभ्यः रोचते।

ସେମାନଙ୍କୁ ଦହି ଭଲ ଲାଗେ। → तेभ्यः दध्यं रोचते।

ମୋତେ ପଇଡ଼ପାଣି ଭଲ ଲାଗେ। → मह्यं नारीकेलजलं स्वदते।

ତୁମେ କାହାଠାରୁ ଧାର କରିଛ? → त्वं कस्मै धारयसि?

ସେ ମୋଠାରୁ ଧାର କରିଛି। → सः मह्यं धारयति।

ଗୋବିନ୍ଦ ମୋତେ ଈର୍ଷ୍ୟା କରେ। → गोविन्दः मह्यम् ईर्ष्यति।

ମା' ମୋ ଉପରେ ରାଗିଛନ୍ତି। → माता मह्यं क्रुध्यति।

ତୁମକୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। → अहं त्वां नमामि / नमस्करोमि।

ଗୁରୁନିନ୍ଦକକୁ ଧିକ୍। → गुरुनिन्दकं धिक्।

ତିନି ଭୁବନରେ ତୁମେ ରାଜା ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। → त्रिभुवनस्य प्रभुत्वं तुभ्यं युज्यते।

ଉପଞ୍ଚମୀ (ଅପାଦାନ) — ଭୟ/घृणा/विरति/दूर/बहिः/‘ଠାରୁ’/आरभ्य

ସେମାନେ ବାଘକୁ ଡରନ୍ତି। → ते व्याघ्रात् बिभ्यति।

ମୁଁ ତୁମକୁ ଡରୁ ନାହିଁ। → अहं त्वत् न बिभेमि।

ମୋତେ ସେମାନେ ଘୃଣା କରୁଛନ୍ତି। → ते मत् जुगुप्सन्ते।

ପିଲାମାନେ ଖେଳରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେଉ ନାହାନ୍ତି। → बालाः क्रीडनात् न विरमन्ति।

ଗାଁ ବାହାରେ ମଶାଣି ଅଛି। → ग्रामात् बहिः श्मशानम् अस्ति।

ସ୍କୁଲ ବାହାରେ ପଡ଼ିଆ ଅଛି। → विद्यालयात् बहिः प्रान्तरम् अस्ति।

ଗାଁ ପାଖରେ ସ୍କୁଲ ଅଛି। → ग्रामात् आरात् विद्यालयः अस्ति।

ପଢ଼ିବା ପରେ ଭୋଜନ କର। → पठनात् परं भोजनं कुरु।

ଆଜିଠାରୁ ସତ କୁହ। → अद्य आरभ्य सत्यं वद।

ମୁଁ ପିଲାଦିନୁ ଆମିଷ ଖାଏ ନାହିଁ। → बाल्याद् अहं निरामिषाशी।

ଲୋକଟି ବିପଦରୁ ମୁକୁଳିଲା। → जनः विपदः मुक्तः।

ମାଆକୁ କୃଷ୍ଣ ଲୁଚନ୍ତି। → मातुः निलीयते कृष्णः।

ଊଷଷ୍ଠୀ (ସମ୍ବନ୍ଧ) ଓ ‘ବାର’ (कृत्वः/त्रिः/द्विः)

ଗଣେଶ ଶିବଙ୍କ ପୁଅ। → गणेशः शिवस्य पुत्रः।

ଦଶରଥଙ୍କର ତିନି ରାଣୀ ଥିଲେ। → दशरथस्य तिस्रः राज्ञ्यः आसन्।

ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ। → तस्य चत्वारः पुत्राः आसन्।

ଦେଶର ଉତ୍ତର ପଟେ କ'ଣ ଅଛି? → देशस्य उत्तरेण किम् अस्ति?

ଗାଁର ଦକ୍ଷିଣ ପଟେ ମନ୍ଦିର ଅଛି। → ग्रामस्य दक्षिणात् मन्दिरम् अस्ति।

ପ୍ରଭୁଦତ୍ତ ମା'କୁ ମନେ ପକାଉଛି। → प्रभुदत्तः मातुः स्मरति।

ଦିନକୁ ତିନିଥର ଆମେ ଖାଉ। → दिवसस्य त्रिः वयं खादामः।

ବର୍ଷକୁ ଦୁଇଥର ବାପା ପୁରୀ ଯାଆନ୍ତି। → पिता वर्षस्य द्विः पुरीं गच्छति।

ମାସକୁ ସାତଥର ମାନସ ଏଠାକୁ ଆସେ। → मानसः मासस्य सप्तकृत्वः अत्र आगच्छति।

ପିଲାମାନେ ଦିନରେ ପାଞ୍ଚଥର ଦୁଧ ପିଅନ୍ତି। → बालकाः दिवसस्य पञ्चकृत्वः दुग्धं पिबन्ति।

ଋସପ୍ତମୀ (ଅଧିକରଣ) — ସ୍ନେହ/ବିଶ୍ବାସ/ଭକ୍ତି/ଆସକ୍ତି/ଶ୍ରେଷ୍ଠ

ମା' ମୋତେ ଭଲ ପାଏ। → माता मयि स्निह्यति।

ମା' ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ। → माता सन्तानेषु स्निह्यति।

ସାନ ଭାଇକୁ ସ୍ନେହ କର। → अनुजे त्वं स्नेहं कुरु।

ବାପା ପୁଅକୁ ବିଶ୍ବାସ କରନ୍ତି। → पिता पुत्रे विश्वसिति।

ତୁମେ ମୋତେ ବିଶ୍ବାସ କରୁ ନାହିଁ। → त्वं मयि न विश्वसिषि।

ଜୟଦେବଙ୍କର ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଠାରେ ଭକ୍ତି ଥିଲା। → जयदेवस्य जगन्नाथे भक्तिः आसीत्।

ଗୁରୁଜନମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କର। → गुरुजनेषु भक्तिं कुरु।

ମୋ ଉପରେ ତୁମେ କାହିଁକି ବିରକ୍ତ? → त्वं कथं मयि विरक्तः?

ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। → प्राणिषु मनुष्यः श्रेष्ठः।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଇଁଲେ ପଦ୍ମ ଫୁଟେ। → सूर्ये उदिते पद्मं विकसति।

ଏସମ୍ବୋଧନ, ‘ଅଜହଲ୍ଲିଙ୍ଗ’ (ବିଶେଷଣ) ଓ ଅନ୍ୟ

ହେ ଭାଇ! ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। → भो भ्रातः! तव मङ्गलं भवतु।

ହେ ଅଚ୍ୟୁତ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। → हे अच्युत! मां रक्ष।

ଆପଣମାନେ ଦୟା କରି ସଭାସ୍ଥଳକୁ ଆସନ୍ତୁ। → भवन्तः कृपया सभास्थलम् आगच्छन्तु।

ଆଖୁର ପ୍ରକୃତି ମିଠା। → इक्षुः प्रकृत्या मधुरः।

ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ସ୍ବଭାବରେ ଦୟାଳୁ। → ग्रामवासिनः स्वभावेन दयालवः।

ଚାରିଜଣ ଝିଅ ସେଠାରେ ଖେଳୁଥିଲେ। → चतस्रः बालिकाः तत्र अखेलन्।

ମୂର୍ଖର ପାଠ କ'ଣ ଦରକାର? → मूर्खस्य पाठेन किम्?

ବିଦ୍ୱାନ ଲୋକର ଧନ କ'ଣ ଦରକାର? → विदुषः धनेन किम्?

ଲୋକଟି ଶୀତରେ ଥରୁଥିଲା। → जनः शीतात् कम्पते स्म।

ପିଲାଟି ଶୀତରେ ଥରୁଛି। → बालकः शीतेन कम्पते।

ଅଧିକ ଅଭ୍ୟାସ (HOTS) — ପ୍ରଶ୍ନ ଓଡ଼ିଆରେ, ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଆ/ସଂସ୍କୃତ ରୂପରେ।

୧ଅନୁବାଦର ପ୍ରଥମ ଓ ସବୁଠୁ ଜରୁରୀ ପଦକ୍ଷେପ କ'ଣ?

ପ୍ରଥମେ ବାକ୍ୟ ପଢ଼ି କର୍ତ୍ତା, କ୍ରିୟା ଓ ଅନ୍ୟ ପଦର ବିଭକ୍ତି ଚିହ୍ନଟ କରିବା। ତା’ପରେ ପୁରୁଷ-ବଚନ ଅନୁସାରେ କ୍ରିୟା ଓ ବିଶେଷ୍ୟ ଅନୁସାରେ ବିଶେଷଣ ବସାଇବା।

୨କେଉଁ ଧାତୁ/ଶବ୍ଦ ଯୋଗେ କେଉଁ ବିଭକ୍ତି — ୩ଟି ଉଦାହରଣ ଦିଅ।

बिभेति/जुगुप्सते/विरमति → ପଞ୍ଚମୀ (व्याघ्रात् बिभेति); रोचते/नमः/धारयति → ଚତୁର୍ଥୀ (मह्यं रोचते); स्निह्यति/बिश्वसिति/भक्ति → ସପ୍ତମୀ (पुत्रे स्निह्यति)।

୩‘ଅଜହଲ୍ଲିଙ୍ଗ’ ଶବ୍ଦ କ'ଣ?

ପାତ୍ର, ସ୍ଥାନ, ପ୍ରମାଣ, ଭାଜନ, ଭୂଷଣ, ନିଦାନ, କାରଣ, ଆସ୍ବାଦ ବୋଧକ ଶବ୍ଦ ବିଶେଷଣ ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ ଲିଙ୍ଗ ବଦଳେ ନାହିଁ — ସଦା ନପୁଂସକ ଏକବଚନ। ଏସବୁ ଅଜହଲ୍ଲିଙ୍ଗ।

୪‘ବାର’ (कृत्वः/त्रिः/द्विः) ବୁଝାଇଲେ କେଉଁ ବିଭକ୍ତି? ଉଦାହରଣ ଦିଅ।

କାଳ ‘ବାର’ ବୁଝାଇଲେ ଷଷ୍ଠୀ — दिवसस्य त्रिः, वर्षस्य द्विः, मासस्य सप्तकृत्वः। ଯଥା बालकाः दिवसस्य पञ्चकृत्वः दुग्धं पिबन्ति।

୫‘ତୁମ ବିନା ଦୁଃଖରୁ କିଏ ରକ୍ଷା କରିବ?’ — ଅନୁବାଦ ଓ ବିଭକ୍ତି ବୁଝାଅ।

त्वां विना दुःखात् कः रक्षिष्यति? — ‘विना’ ଯୋଗେ ଦ୍ୱିତୀୟା (त्वां), ‘ଦୁଃଖରୁ’ ଅପାଦାନ ପଞ୍ଚମୀ (दुःखात्)।